Odpowiedź
Do naprawy i malowania ścian na klatkach schodowych będzie miała zastosowanie stawka podatku w wysokości 8%.
Remont garażu podziemnego podlega opodatkowaniu 23-proc. stawką podatku.
Uzasadnienie
Zgodnie z art. 41 ust. 1 w powiązaniu z art. 146ef ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług, stawka podatku wynosi 23%. Ustawodawca przewidział także opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi.
Z art. 41 ust. 12 ustawy o VAT wynika, że stawkę podatku, o której mowa w ust. 2, tj. 8%, stosuje się do:
1) dostawy, budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji, przebudowy lub robót konserwacyjnych dotyczących obiektów budowlanych lub ich części zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym;
2) robót konserwacyjnych dotyczących:
a) obiektów budownictwa mieszkaniowego lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych,
b) lokali mieszkalnych w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12
– w zakresie, w jakim wymienione roboty nie są objęte tą stawką na podstawie pkt 1.
Pamiętaj!
Przez obiekty budownictwa mieszkaniowego rozumie się budynki mieszkalne stałego zamieszkania sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 11 (art. 2 pkt 12 ustawy o VAT).
Dział 11 PKOB obejmuje trzy grupy:
1. budynki mieszkalne jednorodzinne – 111,
2. budynki o dwóch mieszkaniach i wielomieszkaniowe – 112,
3. budynki zbiorowego zamieszkania – 113.
W tym klasa 1130 – budynki zbiorowego zamieszkania – obejmuje m.in. budynki zbiorowego zamieszkania.
Z art. 41 ust. 12a ustawy o VAT wynika, że przez budownictwo objęte społecznym programem mieszkaniowym rozumie się obiekty budownictwa mieszkaniowego lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, lokale mieszkalne w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12.
Zgodnie z art. 42 ust. 12b ustawy o VAT, do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym określonego w ust. 12a nie zalicza się:
1) budynków mieszkalnych jednorodzinnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 300 m2;
2) lokali mieszkalnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 150 m2.
Ustawa o podatku od towarów i usług nie definiuje pojęć: lokal mieszkalny i lokal użytkowy, można zatem pomocniczo posiłkować się w tym zakresie przepisami ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali.
W myśl art. 2 ust. 2 tej ustawy samodzielnym lokalem mieszkalnym jest wydzielona trwałymi ścianami w obrębie budynku izba lub zespół izb przeznaczonych na stały pobyt ludzi, które wraz z pomieszczeniami pomocniczymi służą do zaspokajania ich potrzeb mieszkaniowych.
Nie jest zatem lokalem mieszkalnym wydzielona trwałymi ścianami w obrębie budynku izba lub zespół izb nieprzeznaczona na stały pobyt ludzi i niesłużąca do zaspokajania ich potrzeb.
Ustawa o własności lokali wprowadza również pojęcie nieruchomości wspólnej, określając warunki,...
