Szukanie zaawansowane

Szukanie wraz z odmianą wyrazów
Wstaw * (gwiazdka) po wpisaniu początku wyrazu
np. podatk*, aby znaleźć podatkami, podatkach itd.

Dokładne dopasowanie
Wpisz wyrażenie w cudzysłowie.
Na przykład: "podatek dochodowy".

Wykluczenie wyrażenia
Wstaw - (minus) przed słowem, które chcesz wykluczyć. Na przykład: "sprzedaż -towar"

Brak wyników

Pracodawca zawarł z pracownikiem umowę o pracę na czas nieokreślony, w której określono, że za ,,przestoje” zawinione przez zakład pracy pracownik nie będzie otrzymywał wynagrodzenia. Z powodu awarii maszyny pracodawca polecił pracownikowi udać się do domu i czekać na wezwanie brygadzisty. Po tygodniu pracownik został wezwany do pracy przy czym zgodnie z umową za dni przebywania pracownika w domu pracodawca mu nie zapłacił. Czy miał do tego prawo?

Nie. Jedną z podstawowych cech stosunku pracy przewidzianą w art. 22 kp jest jego odpłatność. Zgodnie z art. 80 kp ustawodawca wprowadził generalną zasadę, że pracownikowi przysługuje wynagrodzenie za pracę wykonaną, natomiast za czas nie wykonywania pracy pracownik zachowuje prawo do wynagrodzenia tylko wówczas, gdy przepis prawa tak stanowi.

W omawianej sytuacji zastosowanie znajdzie przepis art. 81 kp,, który gwarantuje pracownikowi wynagrodzenie za pracę, jeżeli był gotów do jej wykonywania a doznał przeszkód z przyczyn dotyczących zakładu pracy. Jeżeli pracownik jest wynagradzany w systemie godzinowym lub miesięcznym powinien dostać takie wynagrodzenie jakby pracę świadczył natomiast w systemie akordowym lub prowizyjnym 60% tego wynagrodzenia a w każdym przypadku nie mniej niż minimalne wynagrodzenie za pracę. Autonomia stron stosunku pracy w zakresie kształtowania stosunku pracy jest niejednokrotnie ograniczania przez ustawodawcę poprzez użycie w kodeksie pracy przepisów semiimperatywnych czyli gwarantujących pewną minimalną ochronę pracownikowi a wszelkie postanowienia umowne mniej korzystne od przepisów prawa pracy są z mocy prawa nieważne. Ustawodawca jednoznacznie przesądził o tym w art. 18 § 2 kp zgodnie z którym postanowienia umów o pracę mniej korzystne dla pracownika niż przepisy prawa pracy są nieważne, a zamiast nich stosuje się odpowiednie przepisy prawa pracy. Regułę tą potwierdził również Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 18 października 1977 r. I PZP 23/77. Takie samo stanowisko zajął Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 11 stycznia 2006 r. II PK 111/05.

Jednakże pracownik nie zachowa prawa do wynagrodzenia w sytuacji, gdy przestój w wykonywaniu pracy nastąpił z przyczyn przez niego zawinionych np. pracownik popsuł maszynę wskutek nienależytego jej używania. Pracownik nie zachowa też wynagrodzenia za wadliwe wykonanie produktów lub usług. Jednakże obowiązek wykazania wadliwo...

To co widzisz, to tylko 30% treści...



Aby uzyskać dostęp do całości, kup prenumeratę